Εξηντα Εννεα

Προχωρουσα ...ηταν νυχτα και ημουν μονος μου ..ημουν εγω και εσυ ..
Καθομαι στον μπλε καναπε για λιγο ....Εξω ησυχια ..ακουγεται ελαχιστα το βουητο της πολης ..οι γατες τριγυρνανε αθορυβα και τα μικρα εντομα μαγεμενα πηγαινουν προς το φως..
Κοιτωντας αυτη την κιτρινη λαμπα ..βλεποντας τα ..μαγεμενα να κανουν κυκλους ..προσελκυωνται απο το φως μεχρι που πανε τοσο κοντα και καιγονται ..η Αληθεια ειναι κατι το ομορφο και το απιαστο ..καποιους τους ελκυει ..οπως η λαμπα τα εντομα ..Δεν μπορει ομως να την συλλαβει ο ανθρωπινος νους ..δεν μπορουν να την δουν τα ματια μας ...καιει..καιει τοσο που χανεσαι οταν φτασεις σε αυτην ...Ηχος ( μπιλια απο το σπρει ..ψεκασμος...h....a...s....k..) ........................Αφηνω τον μπλε καναπε και τα μικροσκοπικα μαγεμενα εντομα απο το κιτρινο φως ..περπαταω για το σπιτι ..Τωρα ο τοπος συνδεθηκε με τον χρονο ...εγινε αναμνηση ..μια ωραια ησυχη αναμνηση ..μια σκεψη ...Γιαυτο μου αρεσει η νυχτα ..εχεις την ευκαιρια να ακουσεις πιο καθαρα τις σκεψεις σου ..εχεις την ευκαιρια να ακουσεις την ησυχια ....Ηταν τα πιο ομορφα λεπτα της μερας μου ..Καληνυχτα .